kion okazis hodiaŭ?

Nu, mi laboris ĉe mia posteno. Malfrue en la labortago mi tujmesaĝis mian kunlaboristinon. Ni ĉiame estas amika kaj afabla, kaj mi pensas ke ŝi estas ĉarma. Kio tuŝas mian koron esti kiam niaj okuloj renkontiĝas kaj mi vidas ŝian rideton. Vera rideto.

En la tujmesaĝo, mi tajpis, “Ĉu vi scias ke ŝuoj vendis ‘du por unu’?”

“Kio???”

“Vere! Alie ni portus nur unua ŝuon! Estas interesa merkatanda ruzo, ĉu ne?”

“Ulo, vi faras mian tagon!”

“Vi meritas ĝin!”

“MDR, dankon!”

Poste la dek oka horo, mi foriras. Kiam mi ekŝoforis, ŝi iris ekstere malantaŭe mia aŭto. Mi ne batas ŝin, ne per kilometro, sed ŝi ludema taŭzis min pri la akcidento ke neniam okazis. Mi povas vidi ŝiajn okulojn, griza-blua kiel la vintra maro. Ŝi eniris mian aŭto, preskaŭ, montri bildoj per tekstoj. “Mi ne alvenas mian postenon hodiaŭ. Mi havis humoran pertubon.”

Pardonu, mi ne memoras akurate. Sed ĝi estis tro sprito! Morgaŭe mi demandos kion ĝi diris.

Iel, niaj okuloj renkontiĝis. Mi rigardetas ŝiajn lipojn kaj mi pensis ke mi vidis eta kison. Aera kiso. Mi amiĝas ŝin iomete.

Mi ŝoforis hejme kaj mi sentis bone.

Tiu estas memoro por ĉiame.

Komprenu ke ni ne tajpis aŭ diris Esperante. Mi nu tradukis la konversacion.

Chris S.
Anomalist, esperantist, cyclist, typist, dodecaphile, ailurophile, and oneiromancer. Chris lives near the shore with his wife, cats, and the Jersey Devil in his backyard.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.